عاشقانه

دلم میخواهد نفس حبس کنم تا فقط تو را نفس کشم باران.......

آن زمان که در روح لحظه به جادوی بی نظیر فراموشی سپرده

 می شوی.....آن گاه که عظمت لحظه هایت رو به یک حماقت کودکانه

بی درد می رود.....تمام اینها من بوده ام باران....!!! همان حماقتی که

 گفته بودی اگر کودکی باشد.....هرگز اشتباه نبوده است.....من چه بی

 اعجاز کودک میشوم.......!!!

گفته بودم چو بياي غم دل با تو بگويم

چه بگويم که غم از دل برود چون تو بياي

من آن نيستم که ز کمند تو گريزم

چو بدانم که در بند تو خوش تر ز رهايست

يکي درد و يکي درمون پسنده

يکي وصل و يکي هجران پينده

من از درمون و درد و وصل وهجرون

پسندم آنچه را جانون پسنده

عشق و درويشي و انگشت نماي و ملامت

همه سهل است تحمل نکنم بار جدائي